ارزیابی توانها وقابلیت های عناصر بافت قدیمی در توسعه صنعت گردشگری

قسمتی از متن پایان نامه :

1روند جابه‌جایی جمعیتی درون شهر در بافت قدیمی:

طریقه کلی جابجایی جمعیت در بافت قدیمی شهر سمنان خروج ساکنین بومی بافت قدیمی و ورود مهاجرین غیربومی به این محدوده می‌باشد و این طریقه که از اوایل دهه هفتاد به وضوح نظاره می گردد، موجب گردیده می باشد که در حال حاضر ساکنین بومی بافت قدیمی در اقلیت قرار گرفته و همان تعداد اندک نیز در پی یافتن فرصت برای خروج از این محدوده و سکونت در قسمت‌های شمالی شهر سمنان باشند. در حال حاضر اکثر ساکنین بومی بافت قدیمی را افراد میانسال و کهنسال تشکیل می‌دهند و جوانان پس از تشکیل خانواده به نقاط شمال شهر مهاجرت می‌نمایند. به نظر می‌رسد ادامه این طریقه موجب تخلیه کامل بافت قدیمی از سکنه بومی می گردد. این امر عواقب نامطلوبی را در پی خواهد داشت و ممکن می باشد این محدوده را با مسایل و معضلات اجتماعی، کالبدی و اقتصادی در بعد وسیع‌تری از آن چیز که اکنون شاهد آن هستیم مواجه سازد. بر اساس مطالعه میدانی انجام شده در سال 1379 در محدوده غرب بازار بیش از 69 درصد از ساکنین از محل سکونت خود ابراز رضایت نموده و تنها 3/14 درصد از ساکنین از سکونت در بافت ابراز نارضایتی کرده‌اند این در حالی می باشد که در حدود 70 درصد از افراد راضی از محل سکونت خود “ناچاری” را دلیل رضایت خود ابراز نموده‌اند. 1/12 درصد افراد راضی نیز ساکنین بناهای نوساز و 2/18 درصد بومیان منطقه بوده‌اند که اکثراً ساکنین سالخورده بافت قدیمی را تشکیل می‌دهند که به دلیل احساس تعلق به محیط زندگی خود از سکونت در بافت ابراز رضایت می‌کنند. در مجموع می‌توان گفت که تنزل شاخص‌های زندگی در بافت قدیمی و ادامه این طریقه باعث گردیده تا این محدوده از سکنه بومی خالی گردیده و مهاجرین جایگزین آنان گردند. سکونت مهاجرین در بافت قدیمی با در نظر داشتن تنوع قومیتی، فقر، اقتصادی و فرهنگی، عدم احساس تعلق به محیط زندگی و … باعث کاهش انگیزه‌های احیاء و بهسازی بافت قدیمی گریده و در نتیجه اندازه فرسودگی کالبد و فعالیت در بافت قدیمی افزایش می‌یابد و بازخورد افزایش فرسودگی بافت قدیمی دوباره در مهاجرت بیشتر ساکنین بومی و ورود مهاجرانی با شرایط نامطلوب‌تر به این محدوده نمایان می گردد که این طریقه همچنان نیز ادامه دارد. . (مهندسین مشاور ایوان تأثیر جهان،1387، جلد اول ، صص 223)

17-3تحولات جمعیتی: جمعیت شهرستان سمنان طی سالهای 1385-1345 از 66417 نفر به 191618 نفر رسیده و تقریباً 3 برابر شده می باشد. افزایش جمعیت طی سالهای مذکور از طریقه یکنواختی برخوردار نبوده می باشد به طوری که شاخص نرخ رشد جمعیت از 9/0 درصد در سالهای 55-1345 به 9/3 درصد در                      سالهای 65-1355 افزایش یافته و در دوره بعدی نرخ رشد 9/2 درصد رسیده می باشد.این طریقه گرچه عمومیت داشته و در مناطق فرادست(سطوح ملی و منطقه ای) نیز نظاره می گردد.لیکن از نرخ رشد بالاتری نسبت به کشور و استان برخوردار بوده می باشد.کانون های شهری و روستایی شهرستان سمنان به گونه یکسان از فزایند رشد جمعیت برخوردار نبوده اند. طی دهه 65-1355 جمعیت شهری با نرخ رشد معادل 7/4 درصد از 57219 نفر به 90362 نفر رسیده می باشد و جمعیت روستایی 8/0 درصد در همان دهه رشد داشته می باشد. که این شتاب در طی ده ساله بعدی (1375-1365) در جمعیت شهری به 9/2 درصد و در جامعه روستایی به 5/2 درصد رسیده می باشد. علت های آن می تواند افزایش امکانات و خدمات مانند تأمین آب، برق، تلفن، وسائط نقلیه، گسترش راهها و مهاجر پذیری روستاها به ویژه روستاهای نزدیک شهر(به دلیل پائین بودن قیمت اجاره مسکن نسبت به شهرها) باشد. (سالنامه آماری استان سمنان، سال1387 ،ص102)

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

 

1) آیا عناصر بافت قدیمی می تواند تأثیر مؤثری در جذب گدشگر و سرمایه گردشگری موثر باشد ؟

2) تا چه اندازه شناخت کافی از ظرفیتهای توریستی و معرفی و تبلیغات کارا از بافت قدیمی شهر سمنان در جهت توسعه گردشگری این شهر تأثیر موثری دارد ؟

3) آیا سرمایه گذاری کافی در زمینه توسعه گردشگری (بافت قدیمی شهر سمنان ) شده می باشد ؟

4) آیا شهر سمنان دارای تاسیسات زیر بنایی مناسب جهت جذب گردشگری را دارد؟

5) آیا تبلیغات و اطلاع رسانی لازم از طریق چاپ بروشور و ایجاد پایگاه اینترنتی در زمینه گردشگری بافت قدیمی شهر سمنان انجام شده می باشد ؟

6)  آیا مرکزی برای معرفی فرهنگ بومی بافت قدیمی شهر سمنان هست ؟

7)آیا اقداماتی در جهت تقویت بخش خصوصی و ارائه تسهیلات ویژه به آنان برای سرمایه گذاری در زیر ساخت های گردشگری انجام شده می باشد ؟

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه